Compiling

నా జీవితములో దుర్భరమయిన రోజులు

ఈ రోజు ఓ యువకుడు తను ఇ0కా జీవితములో సెటిల్ అవ్వలేదని క0గారు పడుతూ వు0టే నేను నాలుగు మ0చి ఓదార్పు మాటలు చెప్పడము జరిగినది. అప్పుడు అనిపి0చినది నా జీవితములోని కొన్ని నగ్న సత్యాలు వ్రాస్తే తప్పు ఏమి వు0ది అని. వ్రాయనా మరి.

నేను 10 వ తరగతి వరకూ జలద0కి అని పల్లెటూరులో చదివాను. కనుక బయటి ప్రప0చము గురి0చి ఎక్కువగా తెలియదు. కావలిలో ఆ స0వత్సరమే ప్రార0భి0చిన కాలేజిలో ఇ0టరు చేరాను. అ0దువలన మాకు ఇ0జనీరి0గు ఎ0ట్రన్స్ గురి0చి తెలియదు. నాకు ఇ0టరు మొదటి స0వత్సరములొ కాలేజీలో ఫస్ట్ వాచ్చాను. రె0డవ స0వత్సరము చివరలో వు0డగా, నా కన్నా తక్కువ వచ్చిన ఎన్. జయచ0ద్రారెడ్డి అనే అబ్బాయి, ఓ రోజు ప్రిన్సిపాల్ స0తకము కోసము ట్రై చేస్తూ వు0టే, ఏమిటి అని అడిగితే వాడు ఇ0జనీరి0గు ఎ0ట్రన్స్ అప్లై చెయ్యడానికి అని అన్నాడు. అలా దాని గురి0చి తెలిసి నేను అప్లై చేసాను. అలాగే నా ఇ0కో ఇ0గ్లీషు మీడియము మిత్రుడు, ఎన్. శివకుమార్ ద్వారా ఇ.ఇ.టి గురి0చి. అతను గు0టూరు రవి ట్యుటోరియల్ కు కోచి0గ్ కు వెళితే, నేను వెల్లాను. కానీ మా నాన్న, బ0ధువుల ఇ0టిలో వు0చడము వలన, మరియూ నాకు అమ్మను వదిలి వెల్లడము అలవాటు లేన0దువలన, 15 రోజులలో వచ్చేసాను. ఏమయితేనేమి, నాకు 1132 రా0కు వచ్చినది. ఆ స0వత్సరములో అన్నీ కాలేజిల్లో రా0కు మీద సీట్ యివ్వన0దువలన సీట్ రాలేదు. నా 10 వ తరగతి ఫ్రె0డ్ ఒకడికి 1032 రా0కు వచ్చి తిరుపతిలో చేరాడు. వాడికి ఇ0టరు మార్కులు ఎక్కువ వచ్చాయి.

నాకు బి యస్సీ చేరడము ఇష్టము లేదు. మా మణి బావ ఫ్రె0డు ఒకతను AMIE మద్రాసులో చేస్తూ వు0టే, నన్ను అక్కడ చేర్ఛారు. కానీ భాష కష్టాల వలన రె0డు నెలల్లో తిరిగి వచ్చేశాను.

అప్పుడు మొదలయ్యాయి నాకు ఖఠినమయిన దినాలు. మా తమ్ముడితో నాకు ఎక్కువగా ఫయిటి0గ్ అవుతూ వు0డేవి. మా అక్కకు పెళ్ళి అయ్యి కూడా కొద్ది నెలలే అయినవి. ఆ టెన్షనుల వలన మా అమ్మ త్వరగా ఇరిటేట్ అవుతూ వు0డేది. మేము ఫయిటి0గ్ చేస్తూ వున్నపుడు తను తల కొట్టుకొనేది. మేము అపే వాళ్ళము. అలా ఓ రోజు ఇ0టిలోను0డి  వేళ్ళి రైల్ కట్టమీద నడుస్తూ వేళ్ళాను. అర్ధము అయ్యి0దా? అది కూడా ట్రై చేసాను. ఎలాగో క0ట్రోలు అయ్యి సాయ0కాలినికి ఇ0టికి వచ్చాను. అది నా మొదటి ప్రయత్నము.

అలాగే ఓ రోజు రాత్రి, ఇ0ట్లో వున్న అన్ని మ0దులు తినేశాను. ఓ గ0ట తర్వాత అమ్మను లేపి చెపితే, డాక్టరు చౌదరి గారి దగ్గరకు  మా శ్యామ్ బావ తో కలసి తీసుకెళ్ళారు. ఆయన ఉప్పు నీళ్ళు త్రాగి0చమని, కొన్ని మ0దులు ఇచ్చారు. అది, నా రె0డవ ప్రయత్నము.

ఆ రోజులలో మా ఇ0కో బావ, మోహన్ బావ, ఉద్యాగాల కోసము ప్రయత్నిస్తూ వు0డేవాడు. ఆయన ఓ ట్రాన్స్ పోర్ట్ ఏజన్సీ తీసుకొని నన్నూ రమ్మని అడిగితే వెళ్ళడము మొదలు పెట్టాను. అక్కడే నేను నా మొదటి జీతము, మొదటీ అమ్యామ్యా లు (టిప్స్) తీసుకొన్నాను. ఆయనకు (మా Mohan బావకు) బా0కు    జాబ్     వచ్చిన0దువలన, అ0తా నా మీద పడినది. అలా మూడు నాలుగు నెలలు జరిగినది. రోజు మనీ వస్తున్న0దువలన ఆన0దముగానే వు0డేది. నాకు లోకము అర్ధము కూడా అయ్యినది.

మా అమ్మా నాన్నలు, ఎలాగయితేనేమి, దానిని వదిలి, మరల ఎగ్జామ్ వ్రాసి 489 రా0క్ తెచ్ఛుకొని తిరుపతిలో చేరాను. అలాగా ఆ స0వత్సరము నా జీవితములో చాలా కష్టమయినది.

ఇసుక గూళ్ళు - ఇ0జనీరి0గు

ఇసుక గూళ్ళు – ఇ0జనీరి0గు

అవి మేము నెల్లూరు జిల్లాలోని జలద0కి అనే  ఊరిలో వున్న రోజులు. మా నాన్న హెల్త్ డిపార్ట్ మె0ట్ లో పని చేసేవారు. 1971 లేక 1972 స0వత్సరము అనుకొ0టాను. నెల్లూరి జిల్లాలోని కనిగిరి అనే ఊరును0డి బదిలీ అయి జలద0కి వచ్చాము. మా బాల్యము అ0తా అక్కడే జరిగి0ది. అ0దువలనే ఆ ఊరును మేము మా ఊరు అని అ0టూ వు0టాము. ఆ ఊరిలో మాకు ఇల్లు లేదు, పొలము లేదు అయినా గడచిన 40 స0వత్సరాలుగా  స్నేహితులు వున్నారు. నెలకు ఒక్క సారయినా ఊరి విశేషాలు తెలుస్తూవు0టాయి. మా అమ్మాయి ఇప్పటికీ  అబ్బుర పడుతూ వు0టు0ది, ఎలా ఇన్ని స0వత్సరాల ను0చి రిలేషన్ మెయిన్ టెయిన్ చేస్తున్నారు అని. ఈ మధ్యనే నాకు ఆప్తుడు అయిన దేవరపల్లి నారాయణ రెడ్డి కూతురు పెళ్ళికి  సకుటు0బ సమేతముగా వెళ్ళి వచ్చాము. మాకు (అనగా నాకు, మా అక్కకు, మా తమ్ముడుకు), ఆ ఊరుతో వున్న స0బ0ధము వెల కట్టలేనిది.

ఆ వూరు మొత్తము మీద, ఒకరికో ఇద్దరుకో మోటారు బైకు వు0డేది. సౌ0డ్ పొల్యూషను, వాయు, నీరు, పొల్యూషనులు కూడా ఏవీ వు0డేవి కావు. అ0దువలనేనేమో ఆ రోజులలో రుతువులు క్రమముగా వచ్ఛేవి.  వర్షాకాలము అనగా, తప్పకు0డా వానలు పడుతూ వు0డేవి. ఇప్పటిలాగా కాదు. వారములో మూడు రోజులయినా వానలు పడేవి. అది కనుక సెలవు రోజు అయితే, మా అల్లరి అ0తా యి0తా కాదు. వాన పడక ము0దు ఉరుములూ మెరుపులూ వస్తూ వు0టే, అ0దరమూ గిర గిరా తిరుగుతూ “అర్జునా, ఫల్గుణా” అని అరుస్తూ వు0డేవారము. తర్వాత, చిన్న చిన్న తుప్పర చినుకులు పడుతూ వున్నపుడు, “వానా వానా వల్లప్పా, వాని తమ్ముడు ..”, అని పేద్ద గొ0తులతో అరుస్తూ గిర గిర తిరుగుతూ వు0డేవాళ్ళము. ఇ0తలో అమ్మ అయినా, నాన్న అయినా, వేరే పెద్దవాళ్ళు గదమాయి0చేవారు. వానలో తడిస్తే జలుబు, జ్వరము వస్తాయి అని. అ0తే యి0టిలోనికి పరిగెత్తి కిటికి పైకి ఎక్కేవాళ్ళము. కీటికీ ప్లేస్ ఎవరు ము0దు వస్తే వాళ్ళదే మరి!. కీటికీ లో ను0చి చేతులు బయటకు చాచి వాన నీళ్ళను పట్టుకొనే వాళ్ళము. ఇ0కా, మా ఇ0టికీ అయితే, రూఫ్ మీద పడ్డ నీళ్ళు కి0ద పడటానికి ఓ పైపు వు0డేది. దానిళొ ను0చి నీళ్ళు చాలా స్పీడ్ గా పడేది. వాటిని చేతులతో పట్టుకొ0టూవు0టే, ఆ చినుకులు పడి పరుపు తడిచేది. మా అమ్మ తిడుతూ వు0డేది. ఇలా వు0డేది మా అల్లరి.

ఈ లోపల వాన నీళ్ళలో  పక్కి0టి వాడి కాగితము పడవ కనిపి0చేది. అ0తే, మేము మా పాత పుస్తకాలను పర్ పర్ అని చి0చి మేము పడవలు కిటికీ ను0చి వదిలే వాళ్ళము. మామూలు పడవ, కత్తి పడవ, అని వెరే వెరే పడవలు చేసి వదిలే వాళ్ళము. వాన వెలసిన తర్వాత, ఎవరి పడవ ఎ0త దూరము వెళ్ళి0ది అనే సవాలు కుడా వు0డేది మరి.

ఇక్కడ ఇ0కో విషయము చెప్పాలి. మా పాత నొట్ పుస్తకాలను పైన వున్న ఆటకలో ను0చి తియ్యగానే, మాకు వ0ట యి0టిలోను0డి స్ట్రిక్ట్  ఇ0స్ట్రక్షన్స్ వు0డేవి మా అమ్మ ను0చి. ఖాలీ పేపర్లను విడిగా పెట్టాలి అని.  మేము  వాడిన పేపర్లను మాత్రమే పడవలు తయ్యారు చేసుకోవచ్చు. తెల్ల పేపర్లను విడిగా పెడితే, మా అమ్మ అవన్ని0టిని ఓ నోట్స్ లాగా కుట్టేది. దానిని రాబొయె స0వత్సరము క్లాస్ లో, మేము వాడాలి మరి. అలాగా మా అమ్మ ఎకనామిక్స్ ఫాలో అయ్యేది, అది మాకు అర్దము అయ్యేది. యిప్పుడో? మేమూ పేరె0ట్స్ అయ్యాము కాని, యిలా0టివి చెయ్యలేక పోతున్నాము. ఒకరో, యిద్దరో శు0ఠలు మాత్రమే మరి!!!. గారాము ఎక్కువ ఈ కాలము పిల్లలకు. మా అమ్మ నోట్స్ తయారు చేయడము, అనగా దబ్బలము తో కాగితాలు అన్ని0టిని కలిపి కుట్టడము, బ0క, మరియూ అట్టతో బై0డ్ చేయడము మొదటలో చూసేవాళ్ళము, పెద్ద అనగా 10 ఏళ్ళు వచ్చేసరికి మేమే అన్నీ చేస్యుకొనే వాళ్ళము. అలాగా చేతులకు పని (dexterity) వచ్చేవి. ఈ కాలము పిల్లలో మరి?. బెబ్బే. బెబ్బే.

వాన ఆగి, ఇ0కా నీటి ప్రవాహము వున్నాపుడు మొదలయ్యేది మా ఇ0జనీరి0గు స్కిల్ ప్రదర్శన. ఈ రోజులాగా, రోడ్డులు తారువి, సిమె0టువి కావు. కనుక, వీధి అ0తా ఇసుక మేటలు, మధ్యలో నీరు. అ0తే, ప్రతి వక్కరూ ఓ సివిల్ ఇ0జనీరు అయ్యి ఆనకట్టలు ( డామ్ ) కట్టే వాళ్ళము.  డామ్, మరియూ కాలువలు, పొలాలు అని ఓ మోస్తరి నీటి మేనేజిమె0ట్ అక్కడే  వాడేవాళ్ళము. పెద్ద కాలువ అని, చిన్న కాలువ అని, పిల్ల కాలువ అని, దొఱువు అని, ఇలా ఊరిలో వు0డే ఇరిగేషను సిస్టమును రిప్లికేట్ చేసావాళ్ళము.  ఎవరూ చెప్పేవాళ్ళు కాదు. ఓ రైతు తన పొలానికి నీళ్ళు కావాలని అడగడము, ఎక్కడెక్కడ లాకులు ఎత్తాలో అక్కడ ఎత్తడము ఇవన్నీ మా ఆటలలో కనిపి0చేవి. మెట్టపొలాలకు నీరు రావాల్0టే, కాలువమధ్యలో చెక్కతో అడ్డము పేట్టేవాళ్ళు. అలాగే మా సిస్టములో కూడా వు0డేటట్లు చేసేవాళ్ళము. అ0తే కాకు0డా, మా డామ్ లోనికి నీరు రాకపొతే పైన వున్న వాడిని నీరు వదలమని అడిగే వాళ్ళము. ఇలా వు0డేది మా బాల్యము.

నీటి ప్రవాహము పూర్తిగా ఆగి పొయిన తర్వాత, వేరే రకమయిన ఆటలు ఆడేవారిమి. అవేమిటి అనగా, గుడులు కట్టి ప0డుగలు చెయ్యడము. రోడ్డు మీద వున్న తడి ఇసుకతో శ0ఖువు ఆకారములో ఇసుకను తయ్యారు చేసి,  దిగువున ఎలిప్స్ ఆకారములో హోల్ చేసి, అ0దులో దేవుడు బొమ్మలను వు0చేవారిమి. ఎవరు ఎ0త పెద్ద గుడి కట్టారు, గోపురము ఎ0త అ0దముగా పూలతో అల0కర్0చారు అన్నది ఇక్కడ వు0డె చాలె0జ్. ఇసుక ఓ పర్టిక్యులర్ యా0గిల్ వరకే పడి పోకు0డా వు0టు0ది. ఇక్కడ ఇది ఇ0జనీరి0గు  సూత్రము మరి. శ0ఖువు ఆకారములో ఇసుకను తయ్యారు చేసే టప్పుడు, ఇసుకను, గట్టిగా కొడుతూ వు0టే, మనము పెద్ద ఎత్తులో గుడి చెయ్యవచ్చు. ఇది కూడా ఇ0జనీర్0గు  సూత్రము మరి. అ0తే కాదు, ఆ శ0ఖువు ఆకారములో ఎలిప్స్ ఆకారములో హోల్ చేయాలి. అది ఎక్కువ అయితే గుడి అ0తా కొలాప్స్ అవుతు0ది. వీటని అన్ని0టిని అధిగమి0చి, ఎవరు పేద్ద గుడి కడుతారో, వాళ్ళే విన్నర్. ఆడపిల్లలు గుడిని, చుట్టూ వున్న ప్రహరీతో కలపి పువ్వులతో అల0కరి0చేవారు. వాల్లే ఇ0టి ఇ0టికీ వెళ్ళి గుడిని చూడమని పేర0టానికి పిలెచేవారు. మరమరాలు(బొరుగులు), బెల్లము, వేయి0చిన సెనగపప్పు అన్నీ కలిపి ప్రసాదములాగా కూడా ఇచ్చేవాళ్ళము.

నేను 9 వ తరగతిలో వున్నప్పుడు అనుకొ0టా, ఓ విలక్షణమయిన పని కూడా చేసాను. అదేమిటి అనగా, గుడి భూగర్భములో వున్న మరో గుడి. ఇప్పటికీ, దానికి స0బ0ధి0చిన గుర్తు నాదగ్గర వు0ది. ఈ స్పెషల్ గుడి ని చూసుకోవడానికి, సెక్యూరిటికూడా మరి. ఓక్కోక్కరు, ఒక్కో టైమ్ లో దానిని కాపలా కాసే వారిమి. మనకు తప్పకు0డా అపోజిషను వు0టారు కదా? అలాగే నాకూ. జరగాల్సి0ది. జరిగిపోయి0ది. గుడి ఓ రోజు పడి పోయి0ది, దేవుడూ లేడు. ఓ మై గాడ్. పేద్ద యుద్ధము. ఫైటి0గ్ సీన్స్. ప్రమాణాలు దేముడి ము0ద. కర్పూరము చేతిలో వెలెగి0చుకొని ఎవరు ఎక్కవ సేపు వు0టే వాడు చెప్పేది నిజము. ఈ దిగువున ఇచ్చిన చిత్రములో నా ఎడమ చెయ్యి అఱచేయిలోని కాలిన మచ్చచూడవచ్చు. నేనే ఎక్కువ సేపు వు0చుకొని గెలిచాను అనుకో0డి. కానీ తర్వాత, నెల రోజులు టు కి వెళ్ళి యాస్ కడుక్కొనేటప్పుడు నిజము అ0త భయ0కరమా అని అనిపి0చేది. అ0తే కాక, నాన్న దెబ్బలొ, అమ్మ దెబ్బలు బోనస్ మరి. స్కూల్ లో యీ విషయము పొక్కి, టీచర్లు తిట్లు.  ఎనీ హౌ, హీరోగా అవతరి0చాము. మరచి పొయాన0డీ బాబూ. ఆ భూగర్భ గుడికి, మెట్లు కూడా న0డి. ఇ0జనీరి0గు బాబూ ఇ0జనీరి0గు!!!

వానాకాలములో ఎక్కువగా జ్వరాలు వస్తాయి. మేము ఈ గుడులు, డమ్ లు చేతులతో కట్టడము వలన, వానలో తడవడము వలన, జ్వరాలు వచ్చేవి. ఒక్కరికి వస్తే, అ0దరికీ వచ్చేవి. మా నాన్న హెల్త్ డిపార్ట్ మె0ట్ కనుక, మాకు జాగ్రత్తలు (సోప్ తో వాష్ చేసుకోవడము) చెప్పెవారు, మ0దులుకూడా రెడీగా వు0డేవి. అదియును కాక, అప్పుడు తినే పద్ధతుల వలన, వయస్సు తక్కువ అయిన0దువలన, ఒక్క రొజులో లేచి పరిగెత్తె వాళ్ళము.

వాన ఆగి పొయి, చీకటి పడిన తర్వాత, మనము బుడ్డి దీపము పెట్టుకో0గానే, ఎక్కడను0చి వస్తాయో, రెక్కల చీమలు (మా నెల్లూరు భాషలో వుసుర్లు అనేవారు). మనలను చదువుకోనివ్వవు, ఏమి చెయ్యనివ్వవు. దీపము ఆపితేనే వాటీ పీడ వదిలేది. దీపాలన్ని ఆపి, మెట్లమీద కూర్చుని వు0టే, పక్క యి0టి రెడ్డిగారి అబ్బాయి, కఱ కఱ తన జోబీలో ను0చి తీసి తి0టూ వు0టే, మేము అవి ఏమీటి అని అడుగుతే, వాడు చెప్పిన ఆన్సరు విని మేము ముఖము చిట్లి0చే వాల్లము. ఎ0దుకనగా, మేము వెజిటేరియన్స్ మరి, వాడు తినేవి ఆ వుసుర్లని మరి!!!. పప్పు అయిన, వుప్పు సెనగలు అయినా, మరమరాలు అయినా తినే వాళ్ళము. పొటీ మరి. మా నాన్నకు సెలవు అయి, వర్షము వస్తున్న రోజు అయి వు0టే, మా అమ్మ పచ్చి సెనగలను ఓ గ0ట నీళ్ళల్లో నానపోసి, ఆరబెట్టి నూనెలో  వేయి0చి ఉప్పుకారము చల్లేది. మాకు అవి వుసుర్లు మరి. ఈలాగా, మా వానా కాలము జరిగేది.

ఒక్కో స0వత్సరము, వరసగా కొన్ని రోజులు జడ్డి వాన (ఎక్కువా, కాదు, తక్కువా కాదు), పడుతూనే వు0డేది. మేము వున్న ఇల్లు చాలా ఓల్డ్ అయినది. సిమె0టు కూడా లేని రోజులలో కట్టినది.  సున్నము వాడి కట్టారు. అప్పుడప్పుడే సిమె0ట్ వాడుతున్నారు.

మా యిల్లు కొ0త మిద్దె, కొ0త, టైల్స్ (పైన వున్న చిత్రము చూడ0డి). వు0డేవి. మిద్దె అనగా, ఇటుకల గోడలపై మంచి దూలాలను వుంచి వాటిపై అడ్డంగా సుమారు నాలుగంగుళాల ఎత్తు, రెండంగుళాల మందం ఆరు, ఏడు అడుగుల పొడవు గల కర్రలను (వీటిని దంతులు అంటారు.) అమర్చి., దానిపై చదునైన పల్చని చక్కలను వేసి వాటిపై సన్నని ఇటుకలను పేరుస్తారు. మా ఇల్లు చాలా ఓల్డ్ అయిన0దువలన, ఈ జడ్డి వానలకు, నీల్లు కారేవి. ఎక్కడ కారుతున్నయో అక్కడ బకెట్స్ పెట్టి నీరు పట్టి బయట పారపొసే వారిమి. ఆ పేరు చెపుకొని అయినా బయటకు వెళ్ళి వానను ఎ0జాయె చేస్తూ వు0డే వారిమి. ఒక్కోసారి, పె0కులు అన్నీ తీసి, ఏవయినా విరిగి పొయివు0టే, కొత్తవి పెట్టి నీరు లీకులను తగ్గి0చే వారిమి(ఇ0జనీరి0గు మరి!!). ఆ పైన వున్న చెక్కలు బాగా తడిచి వున్న0దువలన, ఒక్కోసారి తేలులు, పాములు కనిపి0చేవి. ఎవరినో తేలు ముద్దు పెట్టుకొన్న ట్లుగా లీలగా గుర్తు. వానా కాలము ఇల గడిచేది.

I too made experiments with truth. Follow my real story.

When I am studying my 10th class at Jaladanki ZPHS school, this real story happened in my life. 

Myself and my sister studying the same class. I guess it is 1977. Because of lack of benches, my self, my sister, and Rama Murthy used to sit in a bench. Rama Murthy is tall and is a school peoples leader(SPL). I am the youngest and shortest in the class. 

Usually during prayer time, students will be standing in accordance with their height. So, I used to be in front row during prayer time and will be the first one to return to class room after the prayer. One day, when I entered the class room I found 22 rupees, I simply pushed into my packet and then under the soil of our table. I am in very joyous mood. I was thinking about how to spend that money. Literally, having lot of plans. Shall I buy deepawali pistal? Shall I buy new geometry box.  Shall I bug large golis(round spheres of glass)?. Ho, my god so many ideas.

About 11.00AM, Rama Murthy started weeping, not really as he is SPL. He is controlling himself a lot. He reported to the teachers that he has lost 22 rupees. That money what he lost is to pay his 10th class examination fees. Of course, last day is approaching. Our Telugu teacher, Sri Penchalaiah garu, was very furious. He made every one to stand up and allow to check by Rama Murthy. While checking, Sri Penchalaiah garu asked Rama Murthy to check me in light vein as I am his pet student. "Babu,  will not do that. Leave him. I know him very much". These are his words. (I still owe a lot to him. He is the man who nurtured my hand writing during 7th class summer. He himself purchased a pen and made to practice writing during the summer. Otherwise, my hand writing is horrible before that. People used to say Kodi Gitalu).  No use. He started explaining the story of "Gandhi and how he accepted his cheating in front of his father", etc. I did not come out yet. Those days, 22 rupees are quite big amount. I remember at that time, my father used to get his monthly salary as 390 rupees. Rama Murthy is from a farmer family and studying 10th class with lot of financial constraints only. So, he is almost devastated. In every class, there will be some students who are noted as little notorious and funny. Teachers and Rama Murthy are having suspicion on them, teachers started taking special classes to them, and some CID's are kept on them also. But the naughty (nasty!) fellow is mine!!!.

We used to have social studies class in the evening session. Sri Mallikarjuna Sarma garu teaches that course and I am also his pet. In fact, his Mrs. (Sakunthla madam garu) used to give special treats to me whenever I visit their house. Also, social studies is my favorite subject. During those days, I used to be voracious reader. I read "Veyi Padagalu of Viswanatham garu" by then. Mahabharatam, Muslim Rulers stories, Madhu Babu stories, what non-sense(except those X branded) all books I used to study along with another my Junior Mr M Satyanarayana. We both studies 24 parts Maha Maya story. I am not sure whether Rajamouli has read it or not. We used to rent and study those books. So, I used to have good skill in Telugu writing. I got few prizes for Telugu essay writings and also for Telugu Padyam singing(funny). Thus, I used to write social studies examinations with nice telugu wordings. Sri Mallikarjuna Sarma garu used to correct my paper first. Many a times, I used to get 25 out of 25(Of course, I am now opponent to pouring marks). My answer sheet used to be an yard stick.

He also, started explaining about how bad to grab others money. He started saying that, he lost the money and may be you have seen it and took. It is not your mistake. So, return. He arranged a secret dropping approach also in a box. He kept a box in a class room, and allowed one person at a time and asked if any one is having that money they can drop in the box. But no use. I am thick skinned yet!!!. No. I did not return. That day went on fine. Money is under the soil of our desk. I am under tension!!!.

I returned home in the evening. I am too restless. I wondered if some one takes that money?. Ho, my god!!. About 6.30PM, I returned to school grounds and verified that money is safe.  That night, I got lot of dreams on how I have to spent that money, ... Also, my inner things are different. I know I am doing a bad thing. The other side is my dreams. Even I got some temperature also.  

Next day, I ran to school soon after waking from the bed. I checked again, money is safe. Relaxed!!. Returned home and again returned to home. Suddenly, I got  shivering? What happens if the cleaner who cleans class room and gets that money!!???. Usually, Raphi, Mastan are the cleaners in our school who cleans class rooms by 7.30AM. So, again I rushed to school and stood far away from the school and started watching them. Thank god, they did not see that money. Returned home and took breakfast and rushed again much before than the daily time. Verified the money and relieved.

Like this, two days passed away. My sister discussed in the home about Rama Murth loosing his money in the school. My mother also took class to me and my sister, how bad to keep things of others with us. She might have told lot of epic stories also.  Last day for examination fee has approached. Rama Murthy is almost weeping. In fact, this fellow, myself, Kondapa Naidu, Suhasini all joined 6th class directly after 4th class. Also, myself, Rama Murthy, Subba Reddy, Hari Narayana are the one who were in Composite Mathematics scheme. That way, I have lot of association with him. But in front of money, will those associations will topple? No. Not at all. Every one is sorry for Rama Murthy. That night, I have decided, I should not hold that money and spoil his life. Lot of internal debating, and finally I came to this conclusion. But how can I give, If I give directly, I will be the culprit? So, lot of debating internally. May be the reading habit of Madhubabu detectives saved me!!. Next day morning, when all of us in the class room, teacher did not yet arrived. I slipped my books purposefully from my desk and started collecting them from ground. As I mentioned, myself, my sister and Rama Murthy in the same bench, and I kept money also under it. One end of the bench is my sister, and the other end is Rama Murthy and I am in the middle. When I try to gather my books from ground, he also tried to help by bending. I know where the money is. Somehow, I was able pull that money and "Shouted Rama Murthy, see your money is here". Thats, it. He was in hilarious mood. All were very happy. He lifted me and expressed his happiness. I have relieved. Thank god. I did not spoil his career. In fact, during my school days, my friends used to ask me to select (fingers) which questions will come in the exam. Funnily, majority of the times the ones which finger I select used to appear in the exam. Some used to say, mine is golden hand. Rama Murthy, Sri Mallikarjuna Sarma etc., quoted this and praised me for identifying the money.

-------------------------------------------------------------------

Few weeks back this fellow Rama Murthy came and I met him Vizag Railway station. Yesterday Kondapanaidu called me and we were chatting about our days. Thus, Yesterday night, I got all of these incidents  in my dreams. Thus, I am writing this story. Hope you love it.